Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Οι «σοφοί», οι νέες ιδέες και οι αλλαγές στη χώρα

O Πρωθυπουργός έχει πεισθεί πλέον ότι πρέπει το ταχύτερο να απαλλαγεί από το παρόν πιεστικό χρηματοδοτικό πρόβλημα ώστε να αφιερωθεί στη μεγάλη επιχείρηση της μεταρρύθμισης, την οποία ορισμένοι αποκαλούν «ειρηνική ελληνική επανάσταση».

Ηδη προετοιμάζονται πράξεις και κινήσεις σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής πέρα από την οικονομία. Θα επιστρατευθούν, σύμφωνα με πληροφορίες, για αυτή τη «μεγάλη επιχείρηση αλλαγής» ξεχωριστά πρόσωπα, επιστήμονες και πολιτικά στελέχη και θα συγκροτηθούν ομάδες εργασίας ικανές να προετοιμάσουν με ταχύτητα σχέδια μεταρρυθμίσεων και παρεμβάσεων από την υγεία και την παιδεία ως την κοινωνική ασφάλιση και τον πολιτισμό. Μια τέτοια βάση θα συγκροτηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου και μια άλλη στο ΙΣΤΑΜΕ. Ηδη στο Μέγαρο Μαξίμου και στα γραφεία των υπουργών φθάνουν καθημερινά εισηγήσεις και προτάσεις για συγκεκριμένες δράσεις. Ο καθηγητής του LSΕ και βουλευτής Επικρατείας του ΠαΣοΚ κ. Ηλίας Μόσιαλος κινείται χαρακτηριστικά προς αυτή την κατεύθυνση. Για παράδειγμα, περιγράφει ένα σχήμα αλλαγών στη μέση και ανώτατη εκπαίδευση που θα έχει ως βάση την υιοθέτηση μηχανισμών αξιολόγησης σχολείων, ιδρυμάτων και εκπαιδευτικών.

Ειδικώς για τα Γυμνάσια και τα Λύκεια η αξιολόγηση ως προς τις επιδόσεις των μαθητών με δείκτες την επιτυχία, την αποτυχία ή και την εγκατάλειψη μπορεί να συνοδεύεται από μίνιμουμ πρόγραμμα σπουδών και από κίνητρα προς τους εκπαιδευτικούς για καινοτομίες στην εκπαίδευση και συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη διοίκηση των σχολείων.

Αντιστοίχως στην ανώτατη εκπαίδευση προτείνει την επιτάχυνση των διαδικασιών εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης και την εξάρτηση της χρηματοδότησης από αυτές. Επίσης φαντάζεται μια εκ βάθρων αλλαγή και διεύρυνση των μηχανισμών της διά βίου εκπαίδευσης και του Ανοιχτού Πανεπιστημίου.

Μιλά για ξενόγλωσσα αυτοδιοικούμενα πανεπιστήμια με δίδακτρα και σύστημα υποτροφιών, που θα λειτουργούν εκτός νόμου-πλαισίου, χωρίς τη συμμετοχή φοιτητών, σε εντελώς διαφορετική βάση από τα υφιστάμενα. Ουσιαστικά επεξεργάζεται μια επένδυση παιδείας, όπως κάνουν συστηματικά και οργανωμένα η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Αγγλία και η Σουηδία. Πιστεύει ακράδαντα ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα απόθεμα χιλιάδων πανεπιστημιακών στο εξωτερικό, μέρος του οποίου θα μπορούσε να επανακάμψει στην πατρίδα και να αποδώσει έργο δυναμικό και άκρως αποδοτικό.

Επίσης ο κ. Μόσιαλος φαντάζεται ένα επενδυτικό σχήμα αφιερωμένο στην τρίτη ηλικία. Οι ηλικιωμένοι θα αυξάνονται συνεχώς τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη και θα πρέπει κανείς να βρει τρόπο να τους κερδίσει. Η Βαλένθια έχει δημιουργήσει ένα σχήμα φιλοξενίας συνταξιούχων, το οποίο εξυπηρετεί περίπου 250.000

γερμανούς συνταξιούχους για περισσότερους από πέντε μήνες τον χρόνο. Το μεγαλύτερο άγχος των ηλικιωμένων είναι η υγεία, λέει ο κ. Μόσιαλος και η Βαλένθια είναι μια πόλη που επένδυσε πέρα από την κατοικία και σε αυτήν. Φαντάζεται λοιπόν μια επένδυση, ένα δεκαετές πλάνο αναβάθμισης των υπηρεσιών υγείας στα νησιά του Αιγαίου με ξενόγλωσσους γιατρούς, ενίσχυση των υποδομών ή ακόμη και ανάπτυξη προηγμένων υπηρεσιών υγείας από ιδιωτικούς φορείς συνδεδεμένους με τα ασφαλιστικά ταμεία της Γερμανίας, της Σουηδίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Κινούμενος στην ίδια λογική σκέπτεται την πολιτιστική αναβάθμιση του κέντρου της Αθήνας. Μιλά για έναν αναβαθμισμένο πολιτιστικό δακτύλιο που θα ορίζεται από το Μουσείο της Ακρόπολης, τους ενοποιημένους αρχαιολογικούς χώρους, το ιστορικό κέντρο, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Πολυτεχνείο που μπορεί να μετατραπεί σε Μουσείο Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής και εκείνα που είναι εγκατεστημένα στη Βασιλίσσης Σοφίας και στην Κηφισίας. Το Μπενάκειο μπορεί να μεγαλώσει, το Κυκλαδικό να γίνει πιο δυναμικό, το Πολεμικό να μετεξελιχθεί σε συνεδριακό χώρο και χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων της Εθνικής Πινακοθήκης, ώστε μαζί με το Μέγαρο Μουσικής να συγκροτήσουν ένα ολοκληρωμένο πολιτιστικό σύνολο. Ο κ. Μόσιαλος πιστεύει ότι εντός και στα πέριξ του πολιτιστικού δακτυλίου μπορεί να λειτουργήσει δυναμικά ο ιδιωτικός τομέας, να συγκροτήσει δικές του γωνιές και έτσι το κέντρο της Αθήνας να αλλάξει, να λάβει ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά και βαθμιαία να δημιουργήσει προϋποθέσεις παράτασης της παραμονής των τουριστών στην πρωτεύουσα.

Αντίστοιχες συνδυασμένες επεξεργασίες υπάρχουν για τις συντάξεις και την υγεία. Ο κ. Μόσιαλος πιστεύει κατ΄ αρχήν ότι οι αλλαγές στο καθεστώς των συντάξεων πρέπει να ολοκληρωθούν εντός της τετραετίας επειδή οι δαπάνες αυξάνονται με ταχύτητα μεγάλη. Οι συντάξεις στο μέλλον δεν γίνεται να είναι υπεραποδοτικές, ούτε να ξεπερνούν το 60% των μισθών. Οπως επίσης το σύστημα υγείας δεν γίνεται να ξοδεύει ατελείωτα για φάρμακα, ούτε να συντηρεί 65.000 γιατρούς. Αναφέρει ότι η Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων έχει 850 νευροχειρουργούς και ολόκληρη η Γερμανία 1.150. Αντιθέτως η Ελλάδα έχει έλλειμμα ογκολόγων τη στιγμή που ο καρκίνος, λόγω και της γήρανσης του πληθυσμού, πλήττει ολοένα και περισσότερους.

Γενικώς νιώθει κανείς ότι η κυβέρνηση προετοιμάζει τη μεγάλη στροφή. Είναι η φύση και η ένταση των προβλημάτων που τον αναγκάζουν να δει τα προβλήματα αλλιώς. Δεν έχει άλλωστε πολλές επιλογές. Μόνο αν δει τη χώρα με άλλα μάτια μπορεί να μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία, όπως συνηθίζει να λέει τελευταίως ο κ. Παπανδρέου.

(ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ)

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, σε επίπεδο δήμων θα μεταφερθεί η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, σε επίπεδο δήμων θα μεταφερθεί η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Μ' άλλα λόγια, στους δήμους θα μεταφερθούν τα 200 Κέντρα Υγείας (ΚΥ) και περίπου 400 μονάδες του ΙΚΑ, στην περίπτωση που θα προχωρήσει η ενοποίηση των κλάδων Υγείας και η μεταφορά τους στο υπουργείο Υγείας.

Επίσης, σύμφωνα με το ίδιο σχέδιο, στις Περιφέρειες θα μεταφερθούν πάνω από 70 νοσοκομεία. Στην κεντρική διοίκηση θα παραμείνουν κοντά στα 50 νοσοκομεία, όσα έχουν περισσότερα από 400 κρεβάτια, τα εφτά πανεπιστημιακά και τα 11 του ειδικού καθεστώτος που περιγράφονται στο νόμο 2889/2001 (κυρίως αυτά που είναι συνέχεια κληροδοτημάτων, όπως ο «Ερυθρός Σταυρός», το «Αγλαΐα Κυριακού», κλπ.).

Τη μεταφορά αρμοδιοτήτων των Υγειονομικών Περιφερειών όπως, περίπου, περιγράφονται, με εναλλακτικά βέβαια σενάρια στο σχέδιο του υπουργείου Υγείας, επιβεβαίωσε και η υπουργός Μαριλίζα Ξενογιαννοκοπούλου στη χτεσινή συνάντησή της με την ηγεσία της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας. Συγκεκριμένα, όταν ετέθη το ερώτημα για το τι μέλλει γενέσθαι με τον «Καλλικράτη» στην Υγεία η υπουργός απάντησε ότι θα δοθούν αρμοδιότητες των σημερινών Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ) στους εκλεγμένους της Αυτοδιοίκησης με πρώτη προτεραιότητα τη μεταφορά της ΠΦΥ στους δήμους. Εξάλλου, προχτές, σε μια βιβλιοπαρουσίαση και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Υγείας, Νίκος Πολύζος, είπε ότι στα πλαίσια του «Καλλικράτη» θα εκχωρηθεί η ΠΦΥ στους δήμους, για να εισπράξει την παρατήρηση απ' τον παραβρισκόμενο δήμαρχο Αθηναίων - και πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ - Νικήτα Κακλαμάνη, ότι η μεταφορά αυτή θα συνοδευτεί και με τους απαραίτητους πόρους.


. Η χρηματοδότηση και άρα η επιβίωση, η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, κτλ. θα εξαρτώνται από τους πόρους που ο δήμος ή η περιφέρεια θα πρέπει να αναλάβει.

Συνολικά το σχέδιο προβλέπει ότι οι 7 ΥΠΕ θα ενταχθούν στις 13 νέες αιρετές Περιφέρειες και θα δημιουργηθεί «κάθετη δομή των νέων διοικητικών περιφερειών με τις εξής διευθύνσεις: Προγραμματισμού και Ανάπτυξης πολιτικών παροχής υγείας, οικονομικής οργάνωσης και υποστήριξης και ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας». Δηλαδή, η σημερινή κεντρική διάρθρωση διασπάται και μεταφέρεται «προς τα κάτω» με απρόβλεπτες από εκεί και πέρα συνέπειες. Ως εναλλακτική πρόταση παρουσιάζεται η «μετατροπή των ανωτέρων διευθύνσεων σε τμήματα και η απορρόφησή τους από την αρμόδια Διεύθυνση και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Περιφέρειας». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις υπηρεσίες Πρόνοιας προτείνοντας τη διάρθρωσή τους σε «τμήματα αντίστοιχα με το αντικείμενο των Εθνικών Προγραμμάτων Κοινωνικής Φροντίδας».

Εθελοντισμός για τους ανασφάλιστους

Τέλος, προβλέπει τη σύσταση αυτοτελούς τμήματος εθελοντισμού και πιστοποίησης φορέων στην περιφέρεια, όπου θα μεταφερθούν όλες οι αρμοδιότητες που ασκούνται από το σχετικό τμήμα του υπουργείου Υγείας.

Αν και στο σχέδιο δεν υπάρχουν συγκεκριμένα οικονομοτεχνικά στοιχεία εκείνο που προκύπτει είναι ότι οι Περιφέρειες θα έχουν τη διαχείριση των κονδυλίων του τακτικού προϋπολογισμού που αφορούν στην κάλυψη των ανασφάλιστων και των λειτουργικών δαπανών. Εκεί δηλαδή που ο κρατικός προϋπολογισμός μειώνει συνεχώς τη συμμετοχή του και τα βάρη του τα μεταθέτει στην αιρετή Αυτοδιοίκηση, η οποία θα υποχρεωθεί να θεσπίσει νέους πόρους για να καλύψει αυτές τις ανάγκες

Απο τον Ημερήσιο Τύπο

Ασκούσε επί 21 χρόνια χρέη προϊσταμένης νοσηλεύτριας σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης χωρίς να κατέχει τίτλο σπουδών.

Ασκούσε επί 21 χρόνια χρέη προϊσταμένης νοσηλεύτριας σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης χωρίς να κατέχει τίτλο σπουδών. Την περασμένη Τρίτη και αφού είχε προηγηθεί καταγγελία της Ενωσης Νοσηλευτών Ελλάδος, καταδικάστηκε από το Πταισματοδικείο με χρηματικό πρόστιμο και απομακρύνθηκε από τη θέση της.Η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιποίησης νοσηλευτικού επαγγέλματος και όπως κατήγγειλαν στην «Κ» ο πρόεδρος της Ενωσης Νοσηλευτών Ελλάδος (ΕΝΕ) κ. Δημήτρης Σκουτέλης και ο γενικός γραμματέας της ΕΝΕ κ. Αριστείδης Δαγλάς, είναι μόνο μία από τις δεκάδες των σχετικών καταγγελιών που έχουν φτάσει στα γραφεία της Ενωσης το τελευταίο διάστημα, καταδεικνύοντας την απουσία ελέγχου στο σύστημα.Μία εκ των πλέον χαρακτηριστικών περιπτώσεων αφορά σε άτομο που εργαζόταν επί 14 χρόνια ως νοσηλεύτρια σε μονάδα Υγείας των Τρικάλων. Είχε λάβει άδεια άσκησης του νοσηλευτικού επαγγέλματος από την αρμόδια υπηρεσία της Νομαρχίας, έχοντας προσκομίσει πλαστό πτυχίο του ΤΕΙ Αθηνών. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν η ίδια κατέθεσε αίτηση εγγραφής στο μητρώο της Ενωσης Νοσηλευτών Ελλάδος, αλλά προδόθηκε από τον βαθμό «αποφοίτησης» του πτυχίου (10 άριστα). Αυτό κέντρισε την προσοχή των αρμοδίων καθώς αυτή η βαθμολογία συναντάται πολύ-πολύ σπάνια…
Της Πεννυς Μπουλουτζα-Καθημερινή

Ανεξέλεγκτη παραγωγή γιατρών Το δυναμικό της χώρας είναι τριπλάσιο από τις ανάγκες του Συστήματος Υγείας

Τρόπους για να τεθεί φραγμός στην ανεξέλεγκτη «παραγωγή» νέων γιατρών μελετά το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ). Ο νέος πρόεδρος του ΚΕΣΥ, Ανδρέας Σερέτης, διευθυντής Νευροχειρουργικής στο «Γ. Γεννηματάς», σε συνέντευξή του στην «Κ», επισημαίνει ότι το ιατρικό δυναμικό της χώρας είναι τριπλάσιο από τις πραγματικές ανάγκες του Συστήματος Υγείας, γεγονός που αποτελεί τροχοπέδη στην εκπαίδευση των νέων γιατρών, με ορατές συνέπειες στην υγεία των ασθενών.

«Εχω νοσηλεύσει αρρώστους που δεν θα έπρεπε ούτε η ζωή τους να κινδυνεύει ούτε να είναι μόνιμα ανάπηροι, οι οποίοι δεν είχαν την αναγκαία αντιμετώπιση, λόγω έλλειψης γνώσης, εμπειρίας και αναγκαίας υποδομής», λέει και προσθέτει ότι οι στρεβλώσεις του συστήματος ευθύνονται για τα φαινόμενα παραπομπής και «διαπόμπευσης» των γιατρών.

– Κύριε Σερέτη, μετείχατε στην επιτροπή που συνέταξε τον ιδρυτικό νόμο του ΕΣΥ. Είστε ικανοποιημένος από την πορεία των πραγμάτων;

– Σήμερα, τα προβλήματα στον χώρο της Υγείας είναι μεγαλύτερα από αυτά της δεκαετίας του ’80. Το μείζον πρόβλημα είναι ότι έχουμε 70.000 γιατρούς, που αρκούν για να λειτουργήσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας μιας χώρας 30 εκατομμυρίων κατοίκων. Εχουμε ένα «σύστημα» πρωτότυπο διεθνώς, που εξαντλείται στα νοσοκομεία και υπηρετείται από γιατρούς με τελείως διαφορετικές εργασιακές σχέσεις (νοσοκομειακοί, πανεπιστημιακοί, στρατιωτικοί γιατροί, γιατροί ασφαλιστικών ταμείων και ιδιώτες). Διότι, όταν μιλάμε για Σύστημα Υγείας, δεν περιλαμβάνουμε μόνο τους νοσοκομειακούς γιατρούς... Υπάρχει, μάλιστα, μια «υπερκατηγορία» γιατρών που έχουν κρατήσει την πανεπιστημιακή ιδιότητα (είναι εκπαιδευτές στο νοσοκομείο - πανεπιστήμιο) και ασκούν την ιατρική σε ιδιωτικά θεραπευτήρια...

Αυτές οι διαφοροποιήσεις προκαλούν συγκρούσεις. Νομοτελειακά συγκρούονται «πελατειακά» συμφέροντα και όχι επιστημονικά...

Ο πληθωρισμός των γιατρών μαζί με την ύπαρξη πολλών μικρών νοσοκομείων είναι τα μεγάλα προβλήματα. Διότι παράγει πλασματικό ιατρικό έργο, μη αναγκαίες εξετάσεις και ιατρικές πράξεις. Ενα τεράστιο πεδίο έχει αφεθεί στον ιδιωτικό τομέα κι έτσι πολλαπλασιάζεται το κόστος και για τους πολίτες και για τα ασφαλιστικά ταμεία.

– Εμποδίζεται έτσι η ορθολογική ανάπτυξη του ΕΣΥ;

– Είναι βέβαιο ότι είμαστε εκτός ορθολογικής ανάπτυξης. Επίσης, η κατάσταση αυτή συμβάλλει στην πλημμελή εκπαίδευση και εμπειρία των γιατρών. Η Μεγάλη Βρετανία, με πληθυσμό 60 εκατ. έχει 240 νευροχειρουργούς σε 36 νευροχειρουργικά κέντρα. Εμείς έχουμε περισσότερους από 300 σε 32 κέντρα.

Μάλιστα, 4.500 από τις περίπου 7.000 επεμβάσεις που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα γίνονται σε πέντε νευροχειρουργικές κλινικές. Στις υπόλοιπες, γιατροί μπορεί να χειρουργούν μία φορά τον μήνα. Οι ειδικευόμενοι υποειδικεύονται. Οι αριθμοί μαρτυρούν την πλημμελή τους εκπαίδευση και εμπειρία.

– Υπάρχει κίνδυνος για τους ασθενείς;

– Το «σύστημα» παράγει συνεχώς γιατρούς που θα ασχοληθούν με παράπλευρες δραστηριότητες, γεγονός που έχει επιπτώσεις στην υγεία και (ας το ερμηνεύσει ο καθένας όπως θέλει) σε επίπεδο αρρώστου. Εχω νοσηλεύσει ασθενείς που δεν θα έπρεπε ούτε η ζωή τους να κινδυνεύει ούτε να είναι μόνιμα ανάπηροι, οι οποίοι δεν είχαν την αναγκαία αντιμετώπιση λόγω έλλειψης γνώσης, εμπειρίας και αναγκαίας υποδομής. Οι στρεβλώσεις του «συστήματος» λόγω πληθωρισμού των γιατρών, έλλειψης προσωπικού - διαγνωστικής επάρκειας, υπολειτουργίας του στις περισσότερες περιφέρειες και απουσίας πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι υπεύθυνες για την έξαρση των φαινομένων διαπόμπευσης και παραπομπής των γιατρών. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, η συμπεριφορά των γιατρών, που μερικές φορές είναι προκλητική, έχει σχέση με τον εργασιακό τους χώρο. Δεν υπάρχει οργάνωση. Λόγω έλλειψης προσωπικού, διαγνωστικής υποδομής και διοικητικής υποστήριξης, ο γιατρός υποχρεώνεται να ασχολείται με αλλότρια καθήκοντα.

Επίσης, είναι αναγκασμένος να λειτουργεί εκτός συστήματος παροχής υπηρεσιών.

– Ανεξέλεγκτα;

– Και ο ίδιος και τα ιδιωτικά θεραπευτήρια και τα δημόσια νοσοκομεία. Οταν η Καρδιοχειρουργική Κλινική του Ευαγγελισμού, χωρίς την αναγκαία στήριξη σε κλίνες και ΜΕΘ, κάνει 550 επεμβάσεις ετησίως, ενώ άλλα νοσοκομεία που έχουν τις προϋποθέσεις κάνουν τις μισές, πρέπει να παρέμβεις. Να δώσεις μεγαλύτερες δυνατότητες στο Καρδιοχειρουργικό του «Ευαγγελισμού» και να εξετάσεις γιατί οι άλλες δεν παράγουν έργο.

– Στο σημείο αυτό, δεν υπάρχουν τεράστια συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα;

– Από το 1986 και μετά, το «παιχνίδι» παιζόταν με παρεμβάσεις αυτών των συμφερόντων, που είναι πολλά στον χώρο της Υγείας. Ολόκληροι τομείς της υγείας έχουν μεταφερθεί στα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Από τις 10.000 καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις, μόνο 2.130 γίνονται στα δημόσια νοσοκομεία και 1.700 στο Ωνάσειο. Οι υπόλοιπες έχουν «παραχωρηθεί» στον ιδιωτικό τομέα.

– Δεν είναι προτιμότερο από τα καραβάνια ασθενών που κατευθύνονταν στην Αγγλία;

– Ο ιδιωτικός τομέας κοστίζει περισσότερο. Κάθε καρδιοχειρουργική επέμβαση κοστίζει 9.000 ευρώ, ενώ στα δημόσια 5.000 ευρώ. Εάν υπήρχε αυτάρκεια, θα εξοικονομούνταν 32 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Λόγω των ελλείψεων, τα νοσοκομεία είναι εξαρτημένα από τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και θεραπευτήρια. Η τακτική να μην εγκρίνονται εξετάσεις στον ιδιωτικό τομέα δεν έχει αποτέλεσμα. Φτάσαμε στο σημείο να λέμε στον κόσμο «δεν θα κάνεις μαγνητική εάν προηγουμένως δεν κάνεις αξονική. Οπωσδήποτε, δηλαδή, να υποστεί την ακτινοβολία... Είναι παράλογο. Ετσι είναι όλο το σύστημά μας.

– Επεξεργάζεστε εισηγήσεις;

– Εστειλα επιστολή στις επιστημονικές εταιρείες και στις ιατρικές σχολές να έχουμε μια άμεση συνεργασία, να προσπαθήσουμε να βάλουμε μια τάξη και να εισηγηθούμε στο υπουργείο λύσεις, που δεν είναι εύκολες αυτή την εποχή. Ξεκινάμε από τον πληθωρισμό των γιατρών. Κάποια στιγμή πρέπει να ληφθεί μια απόφαση.

Υπερσυγκέντρωση στα αστικά κέντρα

Από τους περίπου 70.000 γιατρούς πάνω από το 10% είναι άνεργοι και το 15% είναι υποαπασχολούμενοι ή ετεροαπασχολούμενοι. Το 70% βρίσκεται στα μεγάλα αστικά κέντρα και εξυπηρετεί το 45% του πληθυσμού. Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη εργάζονται το 80% των αναισθησιολόγων, το 70% των καρδιολόγων, των μικροβιολόγων και των ορθοπεδικών, το 75% των γυναικολόγων και το 88% των ψυχιάτρων.

Στον ιδιωτικό τομέα για εξετάσεις

Τα μηχανήματα για διαγνωστικές εξετάσεις στον δημόσιο τομέα δεν επαρκούν και συνήθως είναι διαθέσιμα μόνο στο πρωινό ωράριο.

Ο ιδιωτικός τομέας διαθέτει: το 75% των μαγνητικών τομογράφων, το 76% των αξονικών τομογράφων, το 84% των μαστογράφων, το 97% των οστεοπυκνομέτρων.

Καθημερινή



Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

«Αλληλεγγύη» στην Ελλάδα ζητά ο γάλλος σοσιαλιστής Ζακ Λάγκ

Έκκληση στους ευρωπαίους ηγέτες να στηρίξουν την Ελλάδα και να αποδείξουν «πιο είναι το βαθύτερο νόημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης», απηύθυνε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γάλλος σοσιαλιστής και πρώην υπουργός του Φρανσουά Μιτεράν Ζακ Λάγκ.

"Είναι συμφέρον της Ευρώπης να υποστηριχθεί η Ελλάδα" είπε και πρόσθεσε αναφερόμενος στην άτυπη σημερινή Σύνοδο Κορυφής του Συμβουλίου της Ε.Ε ότι:

"Οι Ευρωπαίοι έχουν μία μοναδική ευκαιρία να αποδείξουν πιο είναι το βαθύτερο νόημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από αγάπη για την Ελλάδα, από σεβασμό για τον ελληνικό πολιτισμό αλλά και για την ίδια την Ευρώπη πρέπει να αντιδράσουμε".

"Καλώ τους Ευρωπαίους ηγέτες που συνεδριάζουν σήμερα στις Βρυξέλλες, να δείξουν μία πραγματική αλληλεγγύη και να υποστηρίξουν την Ελλάδα".

"Η Ευρώπη πρέπει να αποδείξει ότι σε δύσκολες στιγμές είναι ικανή να αποκρούσει τις επιθέσεις των κερδοσκόπων" είπε χαρακτηριστικά και υπογράμμισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην Ελλάδα σε σύγκριση με την Πορτογαλία και την Ισπανία, λέγοντας ότι η Ελλάδα "αποτελεί μία ειδική περίπτωση" για δύο λόγους :

"Πρώτα απ' όλα είναι μία χώρα που κληρονόμησε μία καταστροφική κατάσταση την οποία δημιούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση και κατά δεύτερο, έχει ήδη δεχθεί σφοδρές επιθέσεις από τους κερδοσκόπους".

Εκφράζοντας τη συμπαράστασή του προς τον ελληνικό λαό, αναγνώρισε ότι "περνάει μία σκληρή δοκιμασία", ο ίδιος όμως πιστεύει ότι "είναι ένας λαός ικανός να αποδείξει ότι έχει ένα υψηλό πνεύμα υπευθυνότητας". "

Ο ελληνικός λαός", είπε, "ξέρει ότι πρέπει να παρθούν σκληρά μέτρα που όμως είναι απαραίτητα για να ξεπερασθεί η κρίση και να επιτευχθεί η ανάκαμψη".

Ακόμη αναφερόμενος στον Έλληνα πρωθυπουργό, Γεώργιο Παπανδρέου, είπε ότι πρόκειται για έναν "έντιμο πολιτικό που απέδειξε ότι έχει κουράγιο και θάρρος και γι αυτό αξίζει την εκτίμηση, τον σεβασμό και την υποστήριξη ".

Ο Ζακ Λάγκ κατέληξε λέγοντας ότι είναι "ευτύχημα για την Ελλάδα που έχει σήμερα στο τιμόνι μία έντιμη και με γερές βάσεις ομάδα πολιτικών".

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ΕΝΕΤ



ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΠΟΣΟ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΕΣ

Το ποσό των 15.000 ευρώ για τον άγαμο και των 30.000 ευρώ για τους συζύγους- που κατανέμεται κατά το ποσοστό του συνολικού εισοδήματος με κάλυψη πρώτα του απαιτούμενου αφορολόγητου και στους δύο συζύγους- είναι το προτεινόμενο από το υπουργείο Οικονομικών όριο των αποδείξεων που πρέπει να συλλεχτούν, προκειμένου να διατηρηθεί το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ.
Όπως διευκρινίστηκε από το υπουργείο σχετικά με το υπό κατάρτιση φορολογικό νομοσχέδιο, λαμβάνονται υπόψη όλες οι αποδείξεις εκτός των δαπανών: α) τεκμηρίων απόκτησης περιουσιακών στοιχείων (αυτοκινήτων, ακινήτων, σκαφών, αεροσκαφών κ.λπ.) β) για λογαριασμούς που έχουν σχέση με την εξυπηρέτηση του νοικοκυριού και του πολίτη (ύδρευση, αποχέτευση, ηλεκτρισμός, τηλεπικοινωνίες σταθερά- κινητά) γ) αυτών που καταβάλλονται για εισιτήρια σε κάθε είδους μεταφορικό μέσο (λεωφορεία, τραίνα, αεροπλάνα κ.λπ.).
Οι φορολογούμενοι υποβάλλουν τις αποδείξεις σε ειδική φόρμα ηλεκτρονικά ή σε κλειστό φάκελο σε συγκεκριμένη ημερομηνία στη ΔΟΥ.
Σημειώνεται ότι οι αποδείξεις των δαπανών των άρθρων 8 και 9 του ΚΦΕ (π.χ. ιατρικές δαπάνες, φροντιστήρια, ασφάλιστρα, εισφορές, ενοίκια, τόκοι, αμοιβές δικηγόρων κ.λπ.) συνεχίζουν να αναγνωρίζονται ξεχωριστά για τη μείωση του εισοδήματος ή την έκπτωση από τον φόρο.
Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις από το υπουργείο Οικονομικών, οι αποδείξεις λειτουργούν κατά δύο τρόπους: αφενός χρειάζονται για να "χτίσουν" μέρος του αφορολόγητου των 12.000 ευρώ και αφετέρου, πέραν του αφορολόγητου ορίου, δίνουν στον φορολογούμενο έκπτωση φόρου.
Ειδικότερα, το αφορολόγητο "χτίζεται" με τις προσκομιζόμενες αποδείξεις.
 Το ποσό των αποδείξεων θα είναι ανάλογο με το εισόδημα που δηλώνεται και ορίζεται ίσο με το 30% του εισοδήματος και υπολογίζεται 100% για να καλύπτεται (κερδίζεται) το αφορολόγητο.
Για τους ευρισκόμενους στο αφορολόγητο κλιμάκιο των 12.000 ευρώ απαιτούνται αποδείξεις ίσες με το 10% μόνο.
Εάν το εισόδημα της δήλωσης είναι κάτω των 6.000 ευρώ δεν ζητούνται καθόλου αποδείξεις για την κάλυψη του αφορολόγητου.
Το υπερβάλλον ποσό των αποδείξεων, μετά την κάλυψη του αφορολόγητου, θα χρησιμεύει για να αναγνωρίζεται ποσοστό έκπτωσης φόρου 10%.
Αντίθετα, στην περίπτωση που δεν καλυφθεί πλήρως με αποδείξεις το αφορολόγητο της φορολογικής κλίμακας, το εναπομένον ποσό που δεν καλύφθηκε θα φορολογείται με συντελεστή 10%.
Το προτεινόμενο όριο των αποδείξεων είναι 15.000 ευρώ για τον άγαμο και 30.000 ευρώ για τους συζύγους.
Δηλούμενο Εισόδημα (ευρώ) Απαιτούμενες αποδείξεις για κάλυψη αφορολόγητου (ευρώ)
40.000 και άνω 12.000
30.000 9.000
20.000 6.000
15.000 4.500
13.000 3.900
12.000 1.200
10.000 1.000
8.000 800
6.000 0
4.000 0
2.000 0

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

« Την άμεση απόσυρση των στρατιωτικών δυνάμεων » από την Κύπρο και « την επιστροφή της Αμμοχώστου », ζητά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για πρώτη φορά από την Τουρκία, με ψήφισμα που ενέκρινε σήμερα.
Το σχετικό ψήφισμα « για την πρόοδο της Τουρκίας » εισηγήθηκε η χριστιανοδημοκράτης Ολλανδή ευρωβουλευτής κα Ria Oomen- Ruijten, εκ μέρους της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, και εγκρίθηκε από την Ολομέλεια με ανάταση χειρός.
Με το συγκεκριμένο κείμενο το ΕΚ « καλεί την Τουρκία να διευκολύνει τη δημιουργία πρόσφορου κλίματος για τις διαπραγματεύσεις αρχίζοντας αμέσως την απόσυρση των στρατιωτικών της δυνάμεων από την Κύπρο, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα του εποικισμού της νήσου με τούρκους πολίτες και επιτρέποντας να επιστραφεί το αποκλεισμένο τμήμα της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους του, σύμφωνα με την απόφαση 550 (1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ».

Παράλληλα, το ΕΚ σημειώνει την περιορισμένη πρόοδο που έχει επιτευχθεί ως προς τη βελτίωση των διμερών σχέσεων Τουρκίας- Ελλάδας και καλεί τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας να αποσύρει την απειλή « casus belli » και αναμένει από την τουρκική κυβέρνηση να τερματίσει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου.
Το ΕΚ καλεί επίσης την Τουρκική κυβέρνηση να πάψει να παρεμποδίζει τα μη στρατιωτικά πλοία που κάνουν έρευνες για πετρέλαιο για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ζητά την άμεση και πλήρη εφαρμογή του πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας και υπενθυμίζει ότι η μη εφαρμογή του μπορεί να επηρεάσει σοβαρά τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων.
Επιδοκιμάζει την επανενεργοποίηση της Επιτροπής Αγνοουμένων και επαινεί τις διπλωματικές προσπάθειες για την εξομάλυνση των σχέσεων με την Αρμενία.

Σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία των μειονοτήτων :
Το ΕΚ επαναλαμβάνει την ανησυχία του για τα εμπόδια που αντιμετωπίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως προς το νομικό καθεστώς του, ζητεί την άμεση επαναλειτουργία της ελληνορθόδοξης Σχολής της Χάλκης και εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι θρησκευτικές κοινότητες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα ιδιοκτησίας.
Αποδοκιμάζει επίσης τα προβλήματα που συναντούν Αλεβίτες και Συροχριστιανοί και σημειώνει ότι δεν έχει σημειωθεί καμία ενθαρρυντική εξέλιξη για τον ελληνικό πληθυσμό των νήσων Ίμβρου και Τενέδου
Οι ευρωβουλευτές καλούν επίσης την τουρκική κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι η αντιτρομοκρατική νομοθεσία δεν χρησιμοποιείται καταχρηστικά για τον περιορισμό των θεμελιωδών ελευθεριών, ιδίως της ελευθερίας της έκφρασης και να καταργήσει το σύστημα των φρουρών στα χωριά του ανατολικού τμήματος της Τουρκίας.
Προτρέπουν τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση να κατοχυρώσει ότι η βουλευτική ασυλία θα καλύπτει την έκφραση πολιτικών πεποιθήσεων για όλα ανεξαιρέτως τα μέλη του κοινοβουλίου.
Παράλληλα, καταδικάζουν τις συνεχιζόμενες πράξεις βίας του ΠΚΚ και άλλων ομάδων στο τουρκικό έδαφος και καλούν το ΠΚΚ να καταθέσει τα όπλα κηρύσσοντας τον τερματισμό της βίας.



Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΥΒΙΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Εγκύκλιο με την οποία οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δήμοι, οι νομαρχίες και οι περιφέρειες υποχρεούνται από τον Μάρτιο να αντικαταστήσουν όλα τα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού που διαθέτουν με αυτοκίνητα μικρού κυβισμού απέστειλε ο υπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Ι. Ραγκούσης. Τα πολυτελή αυτά αυτοκίνητα πρόκειται να αντικατασταθούν με αυτοκίνητα ως και 1.400 κυβικών. Η εγκύκλιος του υπουργείου δεν καθορίζει τον τύπο του αυτοκινήτου, ώστε να μην υπάρξουν «μονοπωλιακές καταστάσεις» από ορισμένους αντιπροσώπους που εισάγουν συγκεκριμένα μοντέλα.

Οσα από τα αυτοκίνητα αυτά έχουν παραληφθεί από τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Υλικού (ΟΔΔΥ) θα πρέπει να επιστραφούν σε αυτόν προς εκποίηση και όσα αγοράστηκαν από το ελεύθερο εμπόριο θα πρέπει να εκποιηθούν αμέσως.

Την ίδια ώρα, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του υπουργείου Εσωτερικών έχουν ανακαλύψει αγορές υπερπολυτελών αυτοκινήτων από την προηγούμενη κυβέρνηση με τη μέθοδο της... μετατόπισης. Για παράδειγμα, αντί η συγκεκριμένη υπηρεσία ή ο υπουργός να εμφανίζεται ότι αγόρασε αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού, εμφανίζεται μια υπηρεσία που ελέγχεται από το υπουργείο ότι αγόρασε αυτή το αυτοκίνητο και ο συγκεκριμένος υπουργός στον σχετικό κατάλογο με τα κρατικά αυτοκίνητα να εμφανίζεται είτε ότι δεν αγόρασε νέο αυτοκίνητο ή ότι χρησιμοποιεί κάποιο παλαιό.


Νέα απεργία η ΑΔΕΔΥ μαζί με ΓΣΕΕ


Με νέα γενική απεργία στις 24 Φεβρουαρίου συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους οι δημόσιοι υπάλληλοι για τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για μισθούς, φορολογικό και ασφαλιστικό.

Την ίδια μέρα έχει κηρυχθεί 24ωρη απεργία και από την ΓΣΕΕ.


Η απόφαση για την νέα απεργία της ΑΔΕΔΥ αναμένεται να επικυρωθεί την Πέμπτη κατά την συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής.





Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Οι εξαγγελίες του υπουργού εργασίας για τις συντάξεις

Οι εξαγγελίες του υπουργού αναλυτικά


Βασική Σύνταξη

Προτείνεται η θεσμοθέτηση βασικής σύνταξης «ως κοινής αφετηρίας για όλες τις κύριες συντάξεις».

Η βασική σύνταξη θα αποτελεί ένα ελάχιστο ποσό το οποίο θα καταβάλλεται σε κάθε συνταξιούχο.

Θα είναι ενιαίο για όλα τα...... ......... ταμεία και θα καταβάλλεται με προϋπόθεση τα 35 χρόνια διαμονής στη χώρα.

Η βασική σύνταξη θα χορηγείται και στους ανασφάλιστους υπό την προϋπόθεση ότι θα πληρούν συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια (αντίστοιχα με αυτά που ισχύουν σήμερα για την καταβολή της βασικής σύνταξης από τον ΟΓΑ.

Ο θεσμός της βασικής σύνταξης όπως ξεκαθάρισε ο υπουργός, θα εφαρμοστεί για όσους συνταξιοδοτηθούν ύστερα από 8-10 χρόνια.

Αναλογική σύνταξη

Εκτός από τη βασική σύνταξη, ο συνταξιούχος θα εισπράττει και η ανταποδοτική ή αναλογική σύνταξη, το ύψος της οποίας θα εξαρτάται από τον χρόνο ασφάλισης και τις καταβληθείσες εισφορές.

Εξετάζεται και η προσαύξηση της σύνταξης στις περιπτώσεις που υπάρχει παράλληλη ασφάλιση με την οποία δεν θεμελιώνεται αυτοτελές δικαίωμα σε άλλον ασφαλιστικό φορέα.

Μειωμένες συντάξεις

Προτείνεται σε όλα τα συναρμόδια υπουργεία, με εξαίρεση τα υπουργεία προστασίας του πολίτη και άμυνας, η θέσπιση ενιαίου ποσοστού μείωσης των συντάξεων στην περίπτωση που προβλέπεται χορήγηση μειωμένης σύνταξης,
Το ποσοστό της μείωσης, προτείνεται να ανέλθει στο 1/200 για κάθε μήνα που υπολείπεται του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με πλήρη σύνταξη.
Δηλαδή, για δύο χρόνια πρόωρης συνταξιοδότησης, ο ασφαλισμένος θα παίρνει 12% λιγότερη σύνταξη (6% ανά έτος).

Εθελουσία έξοδος

Απαγορεύεται με νομοθετική παρέμβαση κάθε εθελουσία και πρόωση συνταξιοδότηση.Εργασία συνταξιούχων

Για τους συνταξιούχους που θα εξακολουθήσουν να εργάζονται, προτείνεται:

1. Η αναστολή της σύνταξης όταν ο συνταξιούχος βρίσκεται σε ηλικία κάτω των 55 ετών.

2 Η υποχρεωτική ασφάλιση για τη νέα του εργασία ( ή για την παράλληλη εργασία εφόσον είναι παλιός ασφαλισμένος) και μάλιστα με προσαυξημένες εισφορές,

3.Το ψαλίδισμα της σύνταξης από ένα ποσό και πάνω για όσο διάστημα διαρκεί η εργασία του συνταξιούχου

4. Η προσαύξηση της σύνταξης για τον χρόνο ασφάλισης που έχει διανυθεί μετά τη συνταξιοδότηση.

Αναπηρικές συντάξεις

Δημιουργείται ενιαίος μηχανισμός για την εκτίμηση του ποσοστού αναπηρίας.

Θα προωθηθούν πολιτικές αποκατάστασης και επανένταξης των προσωρινά αναπήρων στην αγορά εργασίας.

Τα άτομα με βαριές και οριστικές αναπηρίες, δεν θα επανεξετάζονται από τις υγειονομικές επιτροπές.Βαρέα ανθυγιεινά

Θεσπίζεται ενιαίο καθεστώς για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Οι λίστες των επαγγελμάτων θα επικαιροποιηθούν.

Ενοποίηση ασφαλιστικών ταμείων

Συγκροτούνται τρεις ομάδες για την κύρια σύνταξη:

Μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες θα ενταχθούν στις αντίστοιχες ομάδες.

Θα προβλέπεται επίσης χρονοδιάγραμμα υλοποίησης σε βάθος δεκαετίας.

Επίσης, ο κ. Λοβέρδος ανακοίνωσε τον διαχωρισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος από τον κλάδο υγείας.

Όρια συνταξιοδότησης γυναικών στο δημόσιο

Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι η εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στο δημόσιο, θα γίνει σταδιακά, αρχής γενομένης από το 2013.

Από τη συνεδρίαση της Επιτροπής αποχώρησε η ΓΣΕΕ.

Eξάλλου, αύριο η ΑΔΕΔΥ πραγματοποιεί 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στις 10:30 το πρωί στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Από την πλευρά της, η ΓΣΕΕ έχει καλέσει σε απεργία στις 24 Φεβρουαρίου.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ

Οι αλλαγές που ενσωματώθηκαν δεν αλλοίωσαν τον βασικό πυρήνα των διατάξεων, επισήμανε ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης και τόνισε ότι το σχέδιο νόμου απευθύνεται στους νόμιμους μετανάστες.

Τι προβλέπεται

Αυστηρότερο πλαίσιο απόδοσης ιθαγένειας στους νόμιμους μετανάστες εισάγει το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την «πολιτική συμμετοχή ομογενών και αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα», το οποίο κατατέθηκε χθες προς διαβούλευση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

«Οι τρεις βασικές επιδιώξεις του νομοσχεδίου ήταν και παραμένουν η απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή έχουν φοιτήσει σε ελληνικά σχολεία, ο εκσυγχρονισμός του τρόπου πολιτογράφησης και η κατοχύρωση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους νόμιμους μετανάστες», επισήμανε.

Τόνισε, επίσης ότι το νομοσχέδιο απευθύνεται στους νόμιμους μετανάστες και δεν αφορά νομιμοποίηση παράνομων μεταναστών. Σχετικά με τις αλλαγές που περιλαμβάνει το τελικό σχέδιο ανέφερε πως «έχει ενσωματωθεί κάθε λογική και χρήσιμη πρόταση απ’ όπου κι αν προήλθε κατά τη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης», πιο συγκεκριμένα οι αλλαγές αφορούν:

Απόδοση ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών:

Τη νόμιμη πενταετή διαμονή στη χώρα και των δύο γονέων-μεταναστών πριν λάβει το παιδί τους -που γεννήθηκε στη χώρα μας-ελληνική ιθαγένεια.

Την κατάργηση της διάταξης που αφορά την υποχρεωτική παρακολούθηση των τριών πρώτων τάξεων δημοτικού σχολείου για τα παιδιά μεταναστών που δεν γεννήθηκαν στη χώρα και οι γονείς τους διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα για πέντε χρόνια.
Αντικαταστάθηκε με την εξάχρονη επιτυχή παρακολούθηση μαθημάτων στο δημοτικό σχολείο.

Τους ενήλικους νόμιμους μετανάστες β’ γενιάς που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν παρακολουθήσει τουλάχιστον 6 χρόνια σχολείο αλλά έχουν υπερβεί τα 21 μπορούν με μεταβατική διάταξη να πάρουν και αυτά με δήλωσή τους την ελληνική ιθαγένεια εφόσον δεν συντρέχουν σε βάρος τους τα ποινικά κωλύματα της πολιτογράφησης ή λόγοι ασφαλείας.

Αυστηρές προϋποθέσεις πολιτογράφησης:

Για πρώτη φορά προβλέπεται η δυνατότητα πραγματοποίησης ειδικών τεστ Γλώσσας, Πολιτικής Αγωγής και Ιστορίας από την Επιτροπή Πολιτογράφησης, ενώ θεσπίζεται η κατάθεση τριών συστατικών επιστολών Ελλήνων πολιτών ως δικαιολογητικό εκτός των προβλεπόμενων μαρτύρων.
Στα κωλύματα για την απόδοση ιθαγένειας περιλαμβάνεται και ο λόγος δημόσιας η εθνικής ασφάλειας.

Κράτος δικαίου:

Η αξιολόγηση των αιτημάτων πολιτογράφησης θα πραγματοποιείται από την Επιτροπή Πολιτογράφησης, που θα υφίσταται πλέον σε επίπεδο Περιφέρειας και από 1.1.2011 σε επίπεδο Γενικής Διοίκησης του αποκεντρωμένου κεντρικού Κράτους.
Προβλέπεται για πρώτη φορά δευτεροβάθμιος έλεγχος από το Συμβούλιο Ιθαγένειας, στο οποίο θα προεδρεύει επίτιμο μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας, σε περίπτωση που ο μετανάστης θεωρεί ότι δεν ικανοποιείται από την αρνητική απόφαση της Επιτροπής Πολιτογράφησης.
Τέλος, όσον αφορά το δικαίωμα του εκλέγεσθαι σε μετανάστες και ομογενείς που διαμένουν πέντε χρόνια μόνιμα στη χώρα, προβλέπεται η επαρκής γνώση της ελληνικής γλώσσας.

Ποιοι θα ψηφίζουν

Οι βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου


1 Απόδοση ιθαγένειας σε παιδιά δεύτερης γενιάς μεταναστών
Τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στη χώρα μας και οι γονείς τους διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα επί μία πενταετία.
Τα παιδιά των μεταναστών που έχουν φοιτήσει επί έξι χρόνια με επιτυχία σε ελληνικό σχολείο.
Τα παιδιά μεταναστών τρίτης γενιάς.

2 Πολιτογράφηση

Νόμιμη διαμονή 5 ετών για τη δυνατότητα αίτησης απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας για όσους ζουν νόμιμα ήδη στη χώρα και προθεσμία 2 ετών για την απάντηση της πολιτείας.
Για όσους μεταναστεύσουν νόμιμα στην Ελλάδα μετά τη δημοσίευση του νόμου ορίζονται ως προϋποθέσεις η 7ετής συνολικά νόμιμη διαμονή στη χώρα και η κατοχή άδειας «επί μακρόν διαμένοντος», ενώ η διοίκηση θα έχει προθεσμία ενός (1) έτους να απαντήσει
Καταβολή παραβόλου 1.000 ευρώ για την κατάθεση του αιτήματος και 300 ευρώ για επανυποβολή.

3 Ψήφος στις δημοτικές

Δίνεται δικαίωμα ψήφου στις Τοπικές Εκλογές μόνον του πρώτου βαθμού σε ομογενείς και μετανάστες που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα εφόσον έχουν οριστικές άδειες που προϋποθέτουν τουλάχιστον 5 χρόνια προηγούμενης διαμονής και δεν έχουν καταδίκη.
Δίνεται δυνατότητα του εκλέγεσθαι μέχρι και το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου, όσοι γνωρίζουν επαρκώς την ελληνική γλώσσα και δεν έχουν ποινική καταδίκη.


Αναδημοσίευση απο την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Α.Γεωργακόπουλος

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ

Οταν οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι υποφέρουν...

Μια σειρά από Συνθήκες προβλέπουν και θέτουν στόχους σύγκλισης, προσαρμογής, συντονισμού κ.λπ. των οικονομιών των χωρών – μελών της Ένωσης προς «επιθυμητούς» στόχους που υποτίθεται ότι συνεισφέρουν στην καλή λειτουργία της οικονομίας και της αγοράς της Ένωσης και των καλών τους προοπτικών. Όμως, τι σημαίνει στη κοινωνική της διάσταση αυτή η «σύγκλιση», «προσαρμογή», κ.λπ; Ποια είναι η φύση αυτού του στόχου (όσο κι αν υπάρχουν πολλοί εξειδικευμένοι κατά περίπτωση, στην ουσία είναι ένας : η «καλή» λειτουργία της οικονομίας και της αγοράς, σύμφωνα πάντα με την κυριαρχούσα ιδεολογικοπολιτική αντίληψη); Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε σ’ αυτούς τους όρους; Εννοούμε απλώς να πετύχουμε κάποιες επιδόσεις που τίθενται για την ελληνική οικονομία εξωγενώς (από την Ε.Ε. εν προκειμένω); Αν αυτό εννοούμε, και πάντως αυτό δηλώνεται σε κάθε περίπτωση, αρμοδίως ή μη, δεν έχει νόημα να το συζητάμε καν.



Στη δική μου αντίληψη, έτσι τιθέμενο το θέμα, δεν κάνει άλλο από το να θέτει ένα ακόμη οδόσημο, σαν μια σειρά άλλα οδόσημα που ήδη τέθηκαν στο παρελθόν χωρίς να τα προσεγγίσουμε, και που απλώς τα μεταθέταμε σε κάποιο πιο μελλοντικό χρόνο. Ένα ακόμη οδόσημο, σαν αυτά που ήδη υπάρχουν ως ιστορικά προηγούμενα, χρήσιμα στους ερευνητές που επιθυμούν να καταγράψουν «για την ιστορία», την τραχεία, δύσβατη, τραυματογενή, οδυνηρή, αναποτελεσματική και χωρίς αντίκρισμα πορεία αυτού του «οράματος» που θα οδηγούσε την οικονομία και κοινωνία σε νέες προοπτικές.



Η Μεγάλη Ελπίδα, («Μεγάλη» με ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο από τη «Μεγάλη Ιδέα») που σηματοδοτήθηκε με την είσοδο της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ, μια ...........
ελπίδα με πράγματι ουσιαστικές προοπτικές αν την αξιοποιούσαμε, δυστυχώς, δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη, θύμα κι αυτή της έλλειψης αντίστοιχου οράματος από αρκετούς από εκείνους που έτυχε να τη «διαχειρισθούν».



Οι μεγάλες προοπτικές απαιτούν μεγάλους συμπαραστάτες.



Αρχής γενομένης από τους πολιτικούς και εξικνούμενης μέχρι του τελευταίου πολίτη.



Η θεσμική έλλειψη στρατηγικής ενόρασης, ο υποβιβασμός των στρατηγικών προοπτικών σε «τρέχουσες ευκαιρίες» ικανοποίησης τρεχουσών καταστάσεων και ιδίως τρεχόντων μικροπολιτικών και μικροκομματικών συμφερόντων, αποδυνάμωσε σημαντικά τις ουσιαστικές προοπτικές της χώρας μας. Η προοπτική της Ενωμένης Ευρώπης, αντιμετωπίστηκε με «λογιστική» διάθεση, δεν είδαμε το θέμα παρά σαν ένα κατάστιχο, δούναι και λαβείν. Και –ακόμη και αυτό- δεν θα ήταν τόσο τραγικό, αν στην αντιμετώπιση αυτή, δεν προστίθονταν και η εθιμική αναποτελεσματικότητα, ακόμα και σε θέματα τρέχουσας διαχείρισης. Το μεγάλο στοίχημα, σαφώς δεν χάθηκε. Όμως, έγινε, το κάναμε, πιο δύσκολο. Και φυσικά δεν «το κάναμε» τυχαίως οι όποιοι εμείς, το έκαναν αυτοί, οι όποιοι «αυτοί» που είχαν και θα έχουν στο μέλλον την ευθύνη διαχείρισης των εθνικών μας προοπτικών.



Από την άλλη, αυτή η λογιστική, αυτή η «αριθμοποιημένη» προσέγγιση, σχεδόν είναι αποπροσανατολιστική. Ας υποθέσουμε για παράδειγμα, ότι ύστερα από όλες αυτές τις θυσίες στις οποίες οι μη έχοντες και οι μη κατέχοντες μονίμως υπόκεινται για πολλά τώρα χρόνια στο στόχαστρο σε ό,τι αφορά τη συνεισφορά στα δημόσια βάρη, είτε αυτοί είναι μισθωτοί, είτε μικρομεσαίοι επιχειρηματίες –και στις δύο πάντως περιπτώσεις είναι αυτοί που συνιστούν τον παραγωγικό ιστό της χώρας- που ήδη έχουν σε πραγματικούς όρους απωλέσει σημαντικό μέρος των εισοδημάτων τους, που έχουν απωλέσει προηγούμενα επίπεδα «ευημερίας» -ούτως ή άλλως, και τότε μακράν των αντίστοιχων δυτικών προτύπων-, εν τούτοις ο «στόχος» επιτυγχάνεται και ω του θαύματος, αποκτούμε το «νοικοκύρεμα» και «αξιοπρεπές» λογιστικό προφίλ της οικονομίας μας, ω του θαύματος, ο οπωρώνας διαδέχεται χέρσα εδάφη. Ο πληθωρισμός –υποθέτουμε πάντα- σε αξιοζήλευτα χαμηλά επίπεδα, το δημόσιο έλλειμμα ομοίως, και πάει λέγοντας. Απέναντι σ’ αυτά τα θετικά, -τα θετικά επί του παρόντος-, του λογιστικού κατάστιχου που θα τα απεικονίζει, η όποια κυβέρνηση θα έχει ένα επιχειρηματικό κόσμο –μέσα σ’ αυτούς προσθέστε και τους αγρότες- που ήδη θα είναι και τότε γονατισμένος, και θα ζητάει μέτρα ανάκαμψης, που όμως δεν είναι διόλου βέβαιο ότι δεν θα προσκρούουν στην αδήριτη αναγκαιότητα «να μην απωλέσουμε ό,τι πετύχαμε». Θα έχουμε ένα σώμα εργαζομένων, που θα έχει συμπληρώσει τότε μια δεκαπενταετία απηνούς λιτότητας και λογικά θα λέγει «ωραία, δος ημίν λοιπόν σήμερον». Και βεβαία ουδείς γνωρίζει περί ποίας ανεργίας θα ομιλούμε. Τι θα λεχθεί σ’ αυτούς τους ποικιλόμορφους Προμηθείς που θα αξιώνουν την κάθοδό τους από το βράχο του μαρτυρίου, που θα αξιώνουν συμμετοχή στη νομή του οπωρώνα, τον οποίο άλλωστε, και δικαίως, θα θεωρούν προϊόν των δικών τους μόχθων, των δικών τους θυσιών;



Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ίσως, όλη αυτή η θετικότητα θα σημάνει ότι επιτέλους θα μπορέσει η ελληνική οικονομία να αρχίσει να βιώνει μέσα σε κλίμα ανάπτυξης και ανώτερων επιπέδων διαβίωσης, θ’ αρχίσει ο Έλληνας επιχειρηματίας να αξιοποιεί πλεονεκτήματα που σήμερα του εκτίθενται ως δυνητικά, θα αρχίσει ο Έλληνας εργαζόμενος να μην φοβάται ότι θα γίνει ξενομερίτης μέσα στην ίδια του τη χώρα, τον ίδιο του τον τόπο; Υποθέσεις, που δυστυχώς δεν «υποστηρίζονται» επαρκώς από την ιστορική μας διαίσθηση. Η δική μου τουλάχιστον ιστορική διαίσθηση, μου λέγει, ότι αν συνεχίσουμε να πορευόμαστε όπως πορευόμαστε, με σημαία κάποιον ή κάποιους προϋπολογισμούς, δείκτες και αριθμοδείκτες, χωρίς κοινωνικό και ιδεολογικό περιεχόμενο που θα δείχνουν «βελτιώσεις» αριθμών εν μέσω απαξίωσης του παραγωγικού ιστού της χώρας και προϊούσης εξαθλίωσης μεγάλων λαϊκών μαζών, θα ομοιάζει η προσπάθεια σα να κατασκευάζουμε «μάχες» επί χάρτου, με την υπόθεση τι θα γίνονταν αν είχα τούτες ή τις άλλες δυνάμεις, που πάντως δεν έχω.



Το πιο πιθανό που θα ακούσουμε σε αυτή την περίπτωση είναι : πρέπει να διαφυλαχθούν τα θετικά αποτελέσματα, επομένως ό,τι θα παρασχεθεί θα είναι φειδωλό. Τώρα, το ότι πιθανότατα θα απαιτηθεί και πρόσθετη περίοδος θυσιών διότι η κατά τα ανωτέρω «θετικότητα» θα είναι «επισφαλής», αυτό μπορώ να τα λέγω και να το υποπτεύομαι ως εξέλιξη –με μια αναμενόμενη αίσθηση «ευφορίας» λίγο πριν τις εκλογές- και φυσικά κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να το αρνείται. Λυπούμαι πάντως να επισημάνω, ότι αρθρογραφόντας γύρω στα είκοσι χρόνια, δυστυχώς δεν ευτύχησα να διαψευσθώ, όχι διότι ρέπω προς «εύστοχες» επισημάνσεις –καμία τέτοια σύμφυτη ικανότητα δεν κατέχω- αλλά, απλά διότι άστοχες επιλογές άλλων, φροντίζουν να με δικαιώνουν.



Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το πλαίσιο των προβληματισμών, τελικά καλείται κανείς να ξεκαθαρίσει διάφορα πράγματα. Δυστυχώς, η προσέγγιση εδώ δεν μπορεί να γίνει με λογιστική διάθεση και νοοτροπία –«δυστυχώς» για όσους αισθάνονται τον κόσμο «κενό» χωρίς «μοντέλα» και χωρίς εξισώσεις πολυμεταβλητές όπου καταγράφονται όσα προσμετρούνται, αλλά που παραλείπονται όλα εκείνα τα σπουδαία και προαπαιτούμενα των ποσοτικών επιτεύξεων, που δυστυχώς γι’ αυτούς και ευτυχώς για όλους εμάς τους υπολοίπους δεν αριθμοποιούνται. Όσοι κινούνται με τέτοια διάθεση, μπορώ να τους διαβεβαιώσω σε τούτο : στο τέλος, ό,τι θα τους απομείνει θα είναι αριθμοί και σενάρια, μακράν της πραγματικότητας, σαν αυτά που στοιβάζονται στα ερμάρια των ιστορικών αρχείων των δημοσίων υπηρεσιών, βεβαιωτικά ενός σοφολογιοτατισμού και μιας αναμφισβήτητης τεχνοκρατικής αναποτελεσματικότητας. Σε κάθε όμως περίπτωση, βεβαιωτικά της έλλειψης ενός επαρκούς πολιτικού ουσιαστικού οράματος, ουσιαστικής πολιτικής βούλησης. Ιστορική παρακαλώ η παρατήρηση…



Και το να πούμε ότι τέτοιου είδους προσεγγίσεις στρεβλής τεχνοκρατικής αντίληψης, όπου υπάρχει, που αδυνατεί να κατανοήσει τις κοινωνικές παραμέτρους, που αφαιρεί από τα μοντέλα της ό,τι αδυνατεί να μετρήσει, που γι αυτή δεν έχει νόημα ό,τι δεν προσμετράται ποσοτικά, μπορούν πολύ εύκολα να ανατραπούν –στο επίπεδο του «τι πέτυχαν»- και φυσικά λέγοντας αυτό, δεν λέμε κάτι το νέο. Αν κανείς κοιτάξει την ιστορία μας θα βρει πλήθος ιστορικών επιβεβαιώσεων τέτοιων ανατροπών.



Η «σύγκλιση», αντίθετα, στη δική μου αντίληψη, δεν είναι «στόχος», είναι το αποτέλεσμα άλλων πραγμάτων στα οποία δυστυχώς δεν δόθηκε η δραματικότητα που θα έπρεπε να δοθεί –αντίθετα, δόθηκε εκεί που δεν έπρεπε, δηλαδή στην «αριθμητικοποιημένη» αντίληψη της πορείας της οικονομίας και της κοινωνίας –ακριβώς για να λειτουργήσει αυτή η αίσθηση δραματικότητας σαν αφυπνιστικό ερέθισμα στην κατεύθυνση ανάληψης ουσιαστικών πρωτοβουλιών. Ομιλώ, γι’ αυτά που αν τελικώς δεν επιλυθούν, η «αριθμητικοποιημένη» σύγκλιση, δεν θα καταλήξει περά ένα ακόμα «σενάριο» που δεν επαληθεύτηκε, για τους λόγους που τότε θα σκεφθούμε να πούμε. Ομιλώ για τη θεσμική, αποτελεσματική και αποδοτική –στην ποσοτική και ποιοτική της θεώρηση- θωράκιση των παραγωγικών μηχανισμών της κοινωνίας και της οικονομίας, οι οποίοι αυτοί και μόνο αυτοί, αν αναπτυχθούν σε επίπεδα ικανά να ανατροφοδοτούν την περαιτέρω αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα, τότε και μόνο τότε, δεν θα έχουμε επιτύχει μια «αμφίβολη» -όσο αυτή η «παραγωγικότητα» δεν θα υπάρχει- «σύγκλιση», τότε και μόνο τότε θα είμαστε σε θέση να δώσουμε στη «σύγκλιση» το κοινωνικό περιεχόμενο που σήμερα της λείπει, εννοώ της λείπει όχι μόνο ως τρόπος θεώρησής της, αλλά και ως προοπτική. Το ότι στα ανωτέρω συμπεριλαμβάνουμε και το δημόσιο τομέα (ευρύτερο και στενότερο), όχι μόνο είναι αυτονόητο, αλλά ο εκσυγχρονισμός αυτού του τομέα, στη δική μου αντίληψη, αποτελεί πρώτη προτεραιότητα, αφού είναι ο τομέας που συμβάλλει στο μεγαλύτερο ίσως βαθμό σε αναποτελεσματικότητες, με άμεσες επιπτώσεις και στους υπόλοιπους τομείς, στα ίδια τα άτομα, υπό οιαδήποτε ιδιότητα (εργαζόμενοι, κ.λπ). Ομιλώ ακόμα, για την αναγκαία θωράκιση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας με πλαίσια δράσης και ανάπτυξης, που να όζουν διαφανούς διαχείρισης, να όζουν τόλμης για δίκαιες παρεμβάσεις σε κατάδηλα άδικες όσο και στρεβλές κοινωνικοοικονομικές συνιστώσες, που δεν «υπάρχουν απλά», αντίθετα, υπάρχουν για να δημιουργούν φαύλους κύκλους αναποτελεσματικότητας και αμοραλισμού κοινωνικοοικονομικής μορφής.



Αν η οικονομία στο σύνολό της, δεν αποκτήσει «κλίμα ανάπτυξης», ομιλείστε για όποια «σύγκλιση» επιθυμείτε. Απλώς, δεν θα σας εννοώ, δεν θα πείθετε. Κι όταν λέμε «κλίμα ανάπτυξης», εννοούμε ένα σύνολο παραμέτρων, που αρχίζουν από το ξεκαθάρισμα μονίμως θολών όρων του παιχνιδιού, ως την ουσιαστική ύπαρξη οικονομικής πολιτικής τομεακής, κλαδικής, και πάει λέγοντας, που «θυμόμαστε» ότι δεν υπάρχουν , όταν για παράδειγμα κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι των ναυπηγείων στους δρόμους, ή όταν στις προεκλογικές περιόδους, οι μεν υπενθυμίζουν στους δε πόσες επιχειρήσεις κλείνουν ή έκλεισαν επί των ημερών τους.



Αν οι παραγωγοί –στην ευρύτατη έννοια του όρου (από τους αγρότες, ως τους βιοτέχνες, τους εμπόρους, τους ξενοδόχους)- δεν αντιληφθούν, δεν πεισθούν, τι θα σημάνει γι’ αυτούς η «σύγκλιση», αν δεν πεισθούν ότι υποβάλλονται σε σημαντικές και δίκαιες θυσίες σήμερα για να απολαύσουν οφέλη αύριο –μην πυροβολείτε το αίτημα της «απολαβής», είναι σύμφυτο στη φύση του ανθρώπου, ταπεινό μεν, αλλά υπαρκτό-, και κυρίως αν ο καθένας τους δεν πεισθεί για το δικό του όφελος, η κοινωνική συναίνεση σίγουρα δεν θα υπάρξει. Και γιατί άλλωστε; Πολύ απλά μπορούν να πουν –με μια απλοϊκότητα που όμως σε τίποτα δεν θα διέφερε σε βαρύτητα από θέσεις που συναντάμε σε περισπούδαστα ορθολογικά τεχνοκρατικά μοντέλα- : «αν για μένα η «ευρωπαϊκή προοπτική» δεν σημαίνει τίποτα καλύτερο απ’ ό,τι έχω σήμερα πετύχει, πολύ δε περισσότερο αν σημαίνει ότι χειροτερεύει η θέση μου, τότε στην μεν πρώτη περίπτωση δεν έχω κανένα λόγο να συμβάλλω στη δημιουργία ωφελημάτων για άλλους –ας αγωνισθούν οι ίδιοι-, στη δε δεύτερη περίπτωση, οφείλω να πολεμήσω αυτή την προοπτική. Άλλωστε για έναν παραγωγό, όπως τον προσδιορίσαμε παραπάνω, τι μπορεί να σημαίνει η «μεγάλη και ενωμένη» αγορά των τόσων εκατοντάδων εκατομμυρίων καταναλωτών, αν γνωρίζει ότι ίσως ο ίδιος τότε να μην έχει κατορθώσει να επιβιώσει για να πωλήσει κάτι, ή αν εκτιμά, ότι το «πλεονέκτημα» αυτό, δεν αφορά παρά λίγους και ότι ο ίδιος, δραστηριοποιούμενος σε αναποτελεσματικά εξωτερικά δεδομένα δεν θα συνεχίσει παρά να πουλάει εκεί που και σήμερα δραστηριοποιείται, η αγορά του δεν θα είναι παρά η ίδια περιορισμένη αγορά που και σήμερα υπάρχει;



Αν οι εργαζόμενοι –και αναφέρομαι στους μισθωτούς και τους ημερομισθίους, ανεξαρτήτως επιχείρησης ή τομέα που εργάζονται- δεν αντιληφθούν, εν πεισθούν τι θα σημάνει γι’ αυτούς η «σύγκλιση», αν δεν πεισθούν ότι υποβάλλονται σε σημαντικές και δίκαιες θυσίες σήμερα για να απολαύσουν οφέλη αύριο –μην (ξανα)πυροβολείτε το αίτημα της «απολαβής»-, αν δεν πεισθούν ότι εκτός από του να συγκλίνουν μονίμως σε ό,τι το αρνητικό για τα εισοδήματά τους, αλλ’ ουδείς βιάζεται να δρομολογήσει τη σύγκλιση και ως προς τα ανώτερα επίπεδα εισοδήματος, διαβίωσης και κατανάλωσης, και κυρίως, αν ο καθένας τους δεν πεισθεί για το δικό του όφελος, η κοινωνική συναίνεση σίγουρα δεν θα υπάρξει. Και γιατί άλλωστε; Για τον ίδιο –κατ’ αναλογία- λόγο που αμέσως ανωτέρω μνημονεύθηκε στην περίπτωση των παραγωγών.



Αν οι συνταξιούχοι, και μ’ αυτούς κλείνουμε την ενδεικτική περιήγησή μας σε ευρύτατες ομάδες κοινωνικών εταίρων, δεν αντιληφθούν, δεν πεισθούν τι θα σημάνει γι’ αυτούς η «σύγκλιση», αν δεν πεισθούν ότι υποβάλλονται σε σημαντικές και δίκαιες θυσίες σήμερα για να απολαύσουν οφέλη αύριο –αλήθεια, με ποια περιθώρια;-, και κυρίως αν ο καθένας τους δεν πεισθεί για το δικό του όφελος, η κοινωνική συναίνεση σίγουρα δεν θα υπάρξει. Και γιατί άλλωστε; Για τον ίδιο λόγο που ανωτέρω μνημονεύθηκε.



Όμως, η κοινωνική αυτή συναίνεση πώς επιτυγχάνεται, αν όχι με την «κοινωνικοποίηση» της «σύγκλισης»; Υπάρχει άραγε αυτή η διάσταση, ή κάπου ξεχάστηκε; Ή μήπως τελικά θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η «κοινωνική σύγκλιση», έτσι όπως συνοπτικά παραπάνω την περιγράψαμε, συνιστά τον πραγματικό στόχο και ότι η άλλη, η «αριθμητικοποιημένη», η λογιστική «σύγκλιση», δεν συνιστά παρά το φυσιολογικό της αποτέλεσμα; Τελειώνοντας, εν μπορώ να μην υπογραμμίσω μια «υψηλή» σύμπλευση που προέκυψε, ενώ το άρθρο είχε ήδη γραφεί. Αναφέρομαι στην πρόσφατη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, για περισσότερη ενημέρωση στο θέμα της «σύγκλισης». Διερωτώμαι, αν στο δικό του επίπεδο υπάρχει έλλειμμα ενημέρωσης, τι συμβαίνει από εκεί και κάτω;

Αναδημοσίευση απο το kafeneio.gr

Α.Γεωργακόπουλος