Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

ΕΝΕ



Ενα έντυπο της Ε.Ν.Ε εδώ

"Σούπερ ποντίκια" ανθεκτικά στον καρκίνο


Ισπανοί επιστήμονες δημιούργησαν "σούπερ-ποντίκια" που είναι ανθεκτικά στον καρκίνο και ζουν 40% περισσότερο.

Τα ποντίκια έχουν υποστεί γενετικές μετατροπές από τους ερευνητές του αντικαρκινού ερευνητικού κέντρου CNIO και του Πανεπιστημίου της Βαλένθια. Κλειδί του πειράματος είναι ένα ένζυμο που ονομάζεται τελομεράση, το οποίο επιμηκύνει τα τελομερή, τις απολύξεις των χρωμοσωμάτων του κυττάρου.

Η τελομεράση επιτρέπει στα κύτταρα να εξακολουθούν να διαιρούνται και πιστεύεται ότι αυξάνει τη μακροζωία, αλλά αυξάνει επίσης και το κίνδυνο καρκίνου.

Τα ποντίκια υπέστησαν γενετικές τροποποιήσεις προκειμένου να είναι απρόσβλητα από τον καρκίνο, ενώ παράλληλα αυξήθηκε η ποσότητα τελομεράσης στον οργανισμό τους.

Ως αποτέλεσμα των τροποποιήσεων αυτών, έχουν, σε προχωρημένη ηλικία, καλύτερο νευρομυϊκό συντονισμό, λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη και υγιέστερους ιστούς από τα συνηθισμένα ποντίκια, ενώ ζουν 40% περισσότερο.

Η σχέση μεταξύ των τελομερών και της γήρανσης είναι γνωστή από το 1990, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής ενός ολόκληρου οργανισμού, δήλωσε στην εφημερίδα Ελ Μούντο, η συντονίστρια της έρευνας, Μαρία Μπλάσκο.

Παρόμοιες τεχνικές θα μπορούσαν να επιτρέψουν στους ανθρώπους να ζουν μέχρι τα 120 χρόνια, συμπλήρωσε η Μπλάσκο, εξήγησε ωστόσο ότι δεν κατέστη δυνατό να εφαρμοστεί η ίδια μέθοδος γενετικής τροποποίησης σε ανθρώπους.

iPill: Το «έξυπνο» χάπι


Παρότι διαγνωστικές κάψουλες με μικροκάμερες χρησιμοποιούνται ήδη στην ιατρική, το "iPill" της Philips θα είναι η πρώτη που θα μπορεί να κάνει στοχευμένη μεταφορά φαρμάκων.

Ένα «έξυπνο» χάπι, ικανό να απελευθερώνει τις σωστές ποσότητες φαρμάκων στο σωστό σημείο του ανθρώπινου σώματος, ετοιμάζεται να παρουσιάσει και στη συνέχεια να κυκλοφορήσει στην αγορά η Philips, ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ιατρικής τεχνολογίας παγκοσμίως.

Με τη χρήση ενός επεξεργαστή, μιας αντλίας και ενός ασύρματου πομπού, το "iPill" προσδιορίζει με ακρίβεια τη θέση του στον εντερικό σωλήνα καταγράφοντας την οξύτητα (pH) και στη συνέχεια απελευθερώνει την κατάλληλη ποσότητα του κατάλληλου φαρμάκου. Έτσι μειώνει την ανάγκη για μεγαλύτερες δόσεις και την έκταση των παρενεργειών.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Έρευνα-ορόσημο στη μάχη κατά του καρκίνου


Επιστήμονες αποκωδικοποίησαν πλήρως το DNA μίας καρκινοπαθούς και ανίχνευσαν τις γενετικές ρίζες της νόσου.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον εντόπισε 10 γονιδιακές μεταλλάξεις που φαίνεται ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη οξείας μυελογενούς λευχαιμίας σε μία γυναίκα. Μέχρι πρότινος, μόνο δύο εξ αυτών είχαν συσχετιστεί με την ασθένεια.

Η τεχνική αποκωδικοποίησης, που περιγράφεται λεπτομερώς στο επιστημονικό έντυπο Nature, θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλα είδη καρκίνου και να συμβάλει στη δημιουργία εξειδικευμένων φαρμάκων.

Οι ερευνητές πήραν δύο δείγματα από τη ασθενή και εξέτασαν το DNA για τυχόν διαφορές. Το πρώτο δείγμα προερχόταν από υγιή δερματικά κύτταρα, ενώ το δεύτερο από το μυελό των οστών που είχε προσβληθεί από καρκινικά κύτταρα. Διαπίστωσαν ότι κάθε κύτταρο στο «άρρωστο» δείγμα είχε 9 από τις βασικές μεταλλάξεις.

Όπως και οι περισσότεροι τύποι καρκίνου, η οξεία μυελογενής λευχαιμία προκύπτει από μεταλλάξεις στο ανθρώπινο DNA. Ωστόσο, οι επιστήμονες γνωρίζουν ελάχιστα για τη φύση αυτών των αλλοιώσεων και το πώς διαταράσσουν βιολογικές διαδικασίες με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη.

Προηγούμενες απόπειρες για την αποκωδικοποίηση ατομικών γονιδιωμάτων είχαν εστιάσει σε συνηθισμένα σημεία της διαφοροποίησης του DNA που θα μπορούσαν να συνδέονται με την εμφάνιση της νόσου. Αυτή τη φορά, η ομάδα της Ουάσινγκτον χρησιμοποίησε μία τεχνική με την οποία ήταν σε θέση να εξεταστούν τα τρία δισεκατομμύρια ζεύγη χημικών βάσεων που συνθέτουν το ανθρώπινο γονιδίωμα, προκειμένου να εντοπιστούν οι μεταλλάξεις που οδήγησαν στην ανάπτυξη καρκίνου.

Ο γενετιστής Δρ Φράνσις Κόλινς, πρώην διευθυντής του Εθνικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Ανθρώπινου Γονιδιώματος των ΗΠΑ, χαρακτήρισε τη μελέτη «πραγματικό ορόσημο στην έρευνα του καρκίνου».

Τρεις από τις νεοανακαλυφθείσες μεταλλάξεις ήταν σε γονίδια που υπό φυσιολογικές συνθήκες εμποδίζουν την ανάπτυξη όγκου, ενώ άλλες τέσσερις βρίσκονταν σε γονίδια που έχουν συσχετιστεί με την εξάπλωση του καρκίνου. Οι υπόλοιπες φαίνεται ότι επηρεάζουν τη μεταφορά των φαρμάκων στα κύτταρα, πιθανόν εξηγώντας την αναποτελεσματικότητα των αντικαρκινικών θεραπειών. Οι επιστήμονες συνεχίζουν την έρευνά τους για τον εντοπισμό περισσοτέρων γονιδιακών μεταλλάξεων που ενδεχομένως συνδέονται με την καρκινική ανάπτυξη.